"Większa część tej pracy poświęcona jest zmaganiom z poglądami tradycyjnymi, mimo że z punktu widzenia sztuki nowoczesnej są one mniej interesujące niż nowoczesne teorie estetyczne. Wynika to z faktu, że teorie tradycyjne dominują w programach edukacyjnych i na nich opiera się intuicyjne podejście odbiorcy do sztuki nowoczesnej. Lansowanie tych poglądów odbija się negatywnie na społecznym funkcjonowaniu sztuki. Przez nie trudniej pozyskać i wychować widzów, z ich powodów boją się sztuki sponsorzy, a urzędnicy odnoszą się do niej lekceważąco. Przeniknięcie świata fałszywymi niechęciami estetycznymi powoduje, że sztukę nowoczesną nieustannie wciąga się do walki, mimo że już dawno wypadły jej kły i pazury awangardy."
SPIS TREŚCI:
* Sztuka a estetyka: matka czy córka?
* Sztuka: aneksja prywatnego w publiczne
* Artysta: twórca a nie wytwórca
* Dzieło: narzędzie poznawcze a nie klejnot kultury
* Piękno: nieuchwytne porządanie
* Arcydzieło: dzieło ukryte za własną wielkością
* Wartość estetyczna: ornament czy istta rzeczy?
* Przeżycie estetyczne: rozkoszne dotknięcie łatwego piękna
* Antyestetyka: rozłam w sztuce
* Teoria instytucjonalna: pozaestetyczne metody porządkowania sztuki
* Odbiorca: przypadkowy świadek
* Komunikat: adresat nieznany a nie adresat
Maria Anna Potocka (ur. 1950) krytyk i teoretyk sztuki. Studiowała polonistykę i historię sztuki. W latach 1972-1980 prowadziła Galerię PI (pierwszą prywatną galerię w Polsce), 1974-1979 Galerię Pawilon, 1979-1981 Galerię Foto-Video, a od 1986 do chwili obecnej prowadzi Galerię Potocka. Od 1980 tworzy międzynarodową kolekcję sztuki nowoczesnej, która obecnie obejmuje kilkaset prac autorstwa 70 artystów. Od 1996 kieruje Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Niepołomicach (pierwszym nowym muzeum w Polsce powstałym po II wojnie światowej, które jest w trakcie organizacji). W latach 2001-2002 była wicedyrektorem Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Od września 2002 jest dyrektorem Galerii BUNKIER SZTUKI.